|
Sistem saati: 22 May 2012, 05:42
|
Cevapsız iletiler | Aktif konular
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Anasayfa |
Mağaza |
Piyango |
Sudoku |
Adam Asmaca |
Oyun Odası |
Banka |
Soygun |
İletişim |
İstatistik |
Yeni Mesajlar |
|
|
|
|
1 sayfadan 1. sayfa [ 1 ileti ]
• Konuyu Değerlendir:     
|
|
|
|
|
|
| Yazar |
Mesaj |
|
.:MELIH:.
|
 |
 Tarih: 24 Kas 2009, 16:28 |
| Site Yöneticisi |
 |
 |
|
|
|
|
Nakit Parası:
36,653.52
Banka da:
10,700.00
İleti: 986
Konu: 716
Konum: Antalya
Yüksek puanlar: 6
Ettiği teşekkür: 2 defa
Aldığı teşekkür: 6 defa
İsim: Melih KAYA
Kayıt: 14 Tem 2009, 16:03
|
|
|
|
|
|
|
Bir sabah uyandigimda cami açip disariyi seyrettim biraz. Agaçlarin yapraklari sanki sabitlenmisti bir sekilde bulunduklari dallara. Evimin penceresinden çok uzaktaki deniz de görünüyordu. Dalgali olup olmadigini çözmeye çalistim. Sanki girecekmis gibi. Ama çözemedim. Derken ilerideki parka takildi gözüm. Çocuklar ip atliyor, top oynuyor. Zaten toplasan koca parkta 9-10 kisi ya var ya yoktu. Düsündüm neden bu kadar tenha diye park. O sirada mahallenin ufakliklarinin kafalarindaki sapkalar dikkatimi çekti. Kafami kaldirdim, o da ne günes tam tepedeydi.Içime birden bire bir kurt düsüverdi. Hayir olamaz diye geçirdim içimden ve dua ederek saate dönüp baktigimda., saat 12’yi çoktan geçmisti. Kahretsin yine geç kalmistim randevuya. Zaten islerim yüzünden haftadan haftaya ancak görüsebiliyorduk. O da 1-2 saat anca. Tam 12’de yine ayni yerde bulusacaktik. Üzüldüm ve mahçup oldum biraz da. Sonra, aman bosver dedim içimden. Zamaninda o da beni az bekletmemisti. Tanistigimiz cafede, tanismamizin 1. Yildönümününde elimde bir demet çiçekle onu tam 2,5 saat kahve içerek bekledigim gün geldi aklima birden. Sonra biraz yatisir gibi oldum. Içimden iyi oldu derken, bir yandan da aceleden ti-shortümü üzerime ters giydigimi farkettim. Neyse 5-6 dakika sürmedi hazirlanmam ve onun bana hediye ettigi ayakkabilari giyerek çiktim yola. Belki ayagimda o ayakkabilari görünce daha mutlu olur diye düsündüm. Yol 15 dakika falan sürüyordu ve bulusma noktamiza vardigimda orada beni bekliyordu. Zaten beklemek zorundaydi. 1-2 saat sohbet ettik. Tam 1 haftadir görüsmüyorduk ne de olsa. Ona neler yaptigimi anlattim 1 hafta boyunca, hayatimda nelerin degistigini… Aceleyle aldigim bir deste gülü ise ayrilana kadar vermedim ona. Birazda içerlemistim aslinda. Neredeydi ona götürdügüm diger çiçekler? Hem neden hep ben ona götürüyordum? Diye düsünürken mezarinin tam ortasinda daha yeni açmis goncayi gördüm. Sonra içimden özür diledim ondan. Umarim affetmistir. Ve çiçekleri herzamanki yerine, tam basinin ucuna koydum kokusunu daha iyi alabilmesi için. Son olarak topraga sarilip veda ettim ve giderken bagira bagira “haftaya seni bekletmeyecegim, söz sevgilim” dedim.
_________________ Ne Mutlu Türk'üm Diyene!
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
1 sayfadan 1. sayfa [ 1 ileti ]
• Konuyu Değerlendir:     
|
|
|
|
|
|
Kimler çevrimiçi |
Bu forumu görüntüleyenler: Kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir |
|
|
|
|
|
|
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumda konulara cevap yazamazsınız Bu forumda kendi iletilerinizi değiştiremezsiniz Bu forumda kendi iletilerinizi silemezsiniz Bu forumda dosya ekleyemezsiniz
|
|