Savasin en kanli günlerinden biriydi. Asker en iyi arkadasinin az ileride, kanlar içinde yere düstügünü gördü. Insanin basini bir saniye siperden çikaramayacagi gibi bir ates altindaydilar. Asker tegmenine kostu hemen:
- Komutanim, bir kosu arkadasimi alip geleyim mi?
"Delirdin mi?" der gibi bakti tegmen...
- Gitmeye degmez oglum, arkadasin delik desik olmus. Büyük olasilikla ölmüstür bile. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakin!
Ama asker o kadar israr etti ki, tegmen izin vermek zorunda kaldi.
- Peki, dene bakalim!
Asker yogun ates altinda firladi siperden ve mucize eseri, arkadasinin yanina kadar gitti, yarali arkadasini sirtlandigi gibi tasidi. Birlikte siperin içine yuvarlandilar.
Tegmen kosup yaraliya bir göz atti ve nefes nefese bir kenara yikilmis askere döndü:
- Sana hayatini tehlikeye atmaya degmez, dememis miydim! Bu zaten ölmüs...
- Degdi Komutanim, degdi! dedi asker.
- Nasil degdi, arkadasin zaten ölmüs, görmüyor musun?
- Gene de degdi komutanim, cünkü yanina vardigimda henüz yasiyordu...
Ve onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için...
Ve, hiçkirarak, arkadasinin son sözlerini tekrarladi:
Bu forumu görüntüleyenler: Kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumda konulara cevap yazamazsınız Bu forumda kendi iletilerinizi değiştiremezsiniz Bu forumda kendi iletilerinizi silemezsiniz Bu forumda dosya ekleyemezsiniz